ارسال به دوستان
کد خبر : 230493
تاریخ انتشار : 20 دی 1396 10:32
تعداد بازدید : 45

حکم ارتباط جوان مسلمان با جنس مخالف

از آن‏جا كه دین اسلام جامع و كامل است، همان گونه كه معاشرت را لازمه زندگى مى‏داند، براى آن حد و مرزهایى نیز قرار داده است كه با توجه‏ به دستورهاى اسلام محدودیت‏هاى جوان مسلمان در ارتباط تبیین مى‏شود. منظور از محدودیت روابط و معاشرت‏ها در دین اسلام روشن شدن حد و مرز است و با آزادى انسان، ناسازگار نمى‏باشد؛ به تعبیر دیگر، تعیین حد و مرز براى روابط و معاشرت‏ها یكى از كاركردهاى دین جامع و كامل اسلام است.


اسلام از سویى معاشرت و ارتباط را ضرورتى براى جامعه رو به پیشرفت و ترقى مى​داند، و از سوى دیگر، همین ارتباط و معاشرت را قانونمند و هدفمند كرده و روابط را با توجه به همین اهداف مدیریت می​كند.

  ارتباط با جنس مخالف​

در این مورد افراد به دو دسته تقسیم مى​شوند، نخست افراد محرم؛ یعنى خویشاوندانى مانند پدر، مادر و همسر كه احكام خاص دارند و انسان محدودیت كم​ترى در ارتباط با آن​ها دارد و دیگر افراد نامحرم مانند افراد بیگانه كه در ارتباط با آن​ها انسان محدودیت بیشترى دارد.

راههای ارتباط:

1ـ نگاه کردن

2. سخن گفتن یكى از شیوه​هاى رایج ارتباط و معاشرت است.

تفاوت این قسمت با نگاه كردن در این است كه در نگاه كردن به نامحرم، غیر از دست و صورت جایز نیست، ولى در صحبت كردن تنها قصد شهوت مانع است و از این باب، معاشرت در تعلیم و تعلم، خرید و فروش و معاملات و سایر معاشرت​هاى روزمره جایز مى​باشد؛ مشروط به این​كه در آن​ها قصد لذت نباشد.

3. سومین راه ارتباط و معاشرت دست دادن و تماس فیزیكى است

چنانچه از آیات و روایات بر مى​آید و در فقه آمده است «تماس بدنى با كسانى كه نگاه كردن به آنان حرام است، جایز نیست؛ بنابراین، دست دادن​ زن و مرد بیگانه با هم جایز نیست، ولى دست دادن از زیر لباس [یا با دستكش​] اشكالى ندارد، ولى نباید دست همدیگر را بفشارند.» (رساله نوین امام خمینى، ج 3، ص 48 به نقل از تحریر الوسیله، ج 2، ص 236- 242)  (و به قصد لذت هم نباشد.)

4. نامه​نگارى​هاى عادى یا رایانه​اى (چت)

از شیوه​هاى متدوال امروزى كه با استفاده از رایانه رواج یافته است، نامه​نگارى اینترنتى است كه اگر قصد شهوت​رانى در آن​ها نباشد، از نظر شرعى اشكالى ندارد، هرچند كه از نظر اتلاف عمر، هر انسانى مسئول پاسخ​گویى نسبت به چگونگى گذران عمر خویش است؛ چنان​كه از پیامبر اكرم (صلی الله علیه و اله) روایت شده است: «پنج چیز را پیش از پنج چیز غنیمت شمار، جوانیت را پیش از پیرى، سلامتت را پیش از بیمارى، تمكنت را پیش از تهى​دستى، فراغتت را پیش از گرفتارى و زندگانیت را پیش از مرگ.»

5. بهره ​بردارى جنسى​

از نظر قرآن و روایات هرگونه بهره​بردارى جنسى به زن و شوهر اختصاص دارد:

«قَدْ أَفْلَحَ الْمُۆْمِنُونَ ... وَالَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْعَادُونَ.» (مومنون، 1- 7)

تصریح به ویژگى خاص مۆمنان در ابتداى سوره و نیز تصریح به تجاوزگرى در صورت عدم پایبندى به این اصل، از مهم​ترین دلایل تأكید قرآن مجید بر این​گونه روابط است. تعبیر «عادون» كه به معناى «متجاوزون» (تجاوزگران) به حدود الهى آمده، سخت​ترین تعبیرى است كه در این​باره شده است.

افزون بر این، در آیات آغازین سوره نور دربرخورد جدى با زناكار، پیامبر خود را از برخورد مهربانانه با این پدیده شوم و زیان​آور بر حذر و اعلام مى​دارد كه عده​اى از مومنان مى​باید بایستى عذاب و شكنجه​اى كه براى این گناه مقرر شده است، را شاهد باشند؛ و از سوى دیگر آن​ها را از نظر اجتماعى مطرود و معاشرت با آنان را ممنوع كرده و ازدواج با آنان را اجازه نمى​دهد. (نور، 1- 3)

قرآن كریم در سوره اسراء آیه 32 مى​فرماید: «وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَهً وَسَاءَ سَبِیلًا؛ و نزدیك زنا نشوید؛ [چرا] كه آن، زشتكارى است، و بد راهى است».

و در سوره فرقان آیه 68 مى​فرماید: «وَالَّذِینَ ... وَلَا یَزْنُونَ وَمَن یَفْعَلْ ذلِكَ یَلْقَ أَثَاماً؛ ... و هر كس این (كارها) را انجام دهد، [كیفرِ] گناه را خواهد دید

لذت معاشرت و گفتگوى با جنس مخالف هرچند شیرین باشد، كوتاه مدت است و حزن و اندوه و نگرانى طولانى را به دنبال خواهد داشت.

آرى، خداوند تمایل و غریزه جنسى را مانند غرایز و تمایلات دیگر در وجود انسان به امانت گذاشته و ما در قبال آن سه راه داریم:

1. سركوب كردن یا از بین بردن غریزه جنسى؛

2. رها كردن افسار شهوت و غریزه جنسى؛

3. تحت برنامه دین درآوردن آن.

راه اول: یعنى راه سركوب كه باعث نقص جسمانى شده، و به دنبال آن بسیارى از استعدادهاى درونى انسان نابود مى​گردد و اجازه شكوفایى و رشد نمى​یابد و دین اسلام با این راه مخالف است.

راه دوم: رها كردن افسار شهوت كه این هم موجب هلاكت انسان و بروز بیمارى​هاى روحى و جسمى مى​شود كه امروزه در بسیارى از كشورهاى غربى شاهد آن مى​باشیم و اسلام با این راه نیز مخالف است.

راه سوم: این​كه نه این غریزه و نعمت الهى را سركوب كنیم، و نه آن را رها نماییم، بلكه طبق دستورهاى دین شهوت خود را مدیریت كنیم؛ از این رو در اسلام براى كنترل شهوب به، ازدواج، (نور، 32)  كنترل چشم، (نور، 30 و 31) دورى از ناپاكان، (نساء، 27) دورى از تخیلات شیطانى (نور، 21)  و روزه گرفتن (بقره، 183)  توصیه شده است​.

نتیجه ​گیرى:

از آنچه بیان شد، نتیجه مى​گیریم كه دین اسلام نه تنها با معاشرت مخالف نیست بلكه به آن توصیه نیز مى​كند، ولى معاشرتى را مى​پذیرد و به آن توصیه مى​كند كه داراى ضوابط خاص خود باشد، و به تعبیر دیگر قانونمند و هدفمند باشد؛ زیرا اگر هدفمند و قانونمند شد، این معاشرت به سیر تكاملى انسان كمك مى​كند، ولى اگر بدون ضابطه باشد، رهزن انسان مى​شود و مشكلات فراوانى به بار مى​آورد كه نمونه​هاى آن را در برخى جوامع شاهد هستیم.

بنابراین، دستورهاى دین «محدودیت» نیست بلكه مایه «مصونیت» است و با رعایت آن «بهداشت روانى» و «بهداشت جسمى» جامعه تامین مى​شود.

و در پایان دو پرسش و پاسخ در این مورد:

سۆال: اگر در مكانهای فرهنگی و هنری دختران و پسران با رعایت كامل ظاهر اسلامی با یكدیگر كار كنند چه حكمی دارد؟

جواب: اختلاط دختران و پسران جوان موجب مفاسدی است كه بر كسی پوشیده نیست هر چند رعایت حجاب بنمایند. بنابر این بهتر است برادران و خواهران هر كدام جداگانه به وظایف خود اشتغال داشته باشند. (استفتائات امام (ره)، ج3، ص280)

سۆال: اختلاط زن با مرد نامحرم تا چه حدّی جایز می باشد؟

جواب: در گفتگوها باید نكات زیر را مراعات نمایند: 1ـ از صحبت كردن به نحوی كه موجب تلذذ و ریبه شود خودداری گردد. 2 ـ از شوخی كردن پرهیز شود. 3 ـ از حرفهایی كه موجب تهییج شهوت است باید خودداری شود. 4 ـ رعایت حجاب كامل بشود و از نگاه كردن حرام خودداری گردد. 5 ـ زن و مرد در یك محیط خلوت تنها نباشند. (مسائل جدید از دیدگاه علماء و مراجع، ج1، ص137)


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :